داستانک

بهاریه بهار فرزند سر راهی نیست که از لای بوته ها عمل آمده باشد. بهار زاده زمستان است از روحی که زمین در خود دمیده است. شبیه آن ققنوس پیری که تن و آشیان به آتش می سپارد و زیبا و جوان بر می خیزد. بهار جلوه جاودانه ای از زمین ماست وقتی خویشتن خویش را در آتش سرما می افکند...زرد می شود و سرخ، در بن هر ریشه ای در نوک هر شاخه ای در عمیق ترین لایه های زمین سرما را می سراید تا به روح زمان تازه شود، از نو برخیزد و جیک جیک مستانه سر دهد. بهار فرزند صبوری زمستان است. تولدت مبارک بهار...

ادامه مطلب