یادداشتی بر رمان تهوع

تهوع- ژان پل سارتر- ترجمه امیر جلال الدین اعلم- انتشارات نیلوفر چاپ یازدهم پائیز 1389

خلاصه رمان: آنتوان روکانتین مردی سی ساله و تنها دور دوم زندگی خود را می گذراند. و سرگرم تهیه رساله ای در مورد مارکی دورولبون است اما چنان به این کار همت نمی گمارد، گاهی خوشحال است و تحقیق می کند اما بسیاری اوقات سرگرم ذهن اندیشی می شود و در دام های آینه، خیابان، وجود و تهوع می افتد. اندیشیدن به «وجود» که از نظر وی امری ناواجب است او را به حالت تهوع می اندازد. برای فرار تنها یک راه پیش رویش می بیند، موسیقی. مویسقی چیزی است که می تواند تهوع را عقب براند و البته نه خود موسیقی، اندیشیدن به مردی که توانسته این مویسقی را در خلوتش خلق کند باعث می شود روکانتین دوره سوم زندگی خویش را آغاز کند.یعنی رفتن از شهری که در آن ساکن است و نوشتن رمان.

رمان به صورت خاطرات روزانه نوشته شده است و سیر تحول ذهنی روکانتین را نشان می دهد، البته او دچار تحول آن چنانی نمی شود. اندیشه اش از ابتدا همانی است که در نهایت به آن دست می یابد یا بهتر است گفته شود اندیشه اش تغییری نمی کند او از وجود خود خسته است اما تغییراتی اساسی در محل زندگی، نوع رتق و فتق امور و حتی کار او ایجاد می شود. نوشتن سر جایش است اما از تحقیق در مورد گذشته که نمی توان دوباره آفریدش به آفرینش رمانی خیالی تبدیل می شود .

ولی چرا تهوع.